Medipoint vs 13-jarige jongen
Verbaas je niet, verwonder je slechts. Dat is denk ik het meest van toepassing op deze nieuwe blamage van Medipoint. Ik heb voor op mijn elektrische rolstoel een heel simpel voetsteuntje nodig dat zich het beste laat omschrijven als een ‘blokje met twee schroeven’. Het is Medipoint echter na tien maanden nog altijd niet gelukt. Uit pure wanhoop legde ik een 3D-printhobbyist uit wat ik nodig had. Die maakte in één week een werkend voetsteuntje. Oh ja, die 3D-printhobbyist is een jongen van 13 jaar! Dan moet je je als Medipoint toch kapot schamen?
Tekst: Ralph Stoové
Foto’s: Hilko van Beek en Ralph Stoové
Elektrische rolstoel accepteren
De oplettende lezer had het in een andere blog op een foto al voorbij zien komen. Een elektrische rolstoel heeft nu het wagenpark in huize RaGaSto aangevuld. Ik had er op mijn sociale media (klik ook even op de ‘volg’-knop als je toch op mijn Instagram bent) al wat aandacht aan besteed, maar nog niet via een blog. De acceptatie om ook een elektrische rolstoel (elro) nodig te hebben, kostte wel wat tijd. Bovendien duurde het even voor die elro zo goed en zo kwaad als het gaat, ingesteld werd op mijn lijf en functioneren.
Zo kwam er een rugleuning met meer steun en moesten er wat softwarematige instellingen gefinetuned worden. Een andere aanpassing betrof aan mijn voetplaat. Ik kamp sinds enige tijd met toenemende verlammingsverschijnselen, waardoor mijn voet naar binnen draait. Ik kan die niet meer actief recht zetten, dus geregeld schuift mijn ‘lamme kaki’ van die plaat af. Voor mijn lijf sowieso niet goed, maar bij het buiten rollen ook gevaarlijk als bij een hobbel de voet er vanaf stuitert en beschadigt. Ik voel het immers ook niet.
Falen van Medipoint
Dat probleem diende zich bij de levering van de elektrische rolstoel in mei 2025 al aan. Ik noem die maand specifiek, omdat het de trieste tijdspanne duidelijk maakt in de loop van dit blog. Want ik heb wel vaker klachten over de manier van werken door Medipoint, de leverancier waaraan je vanuit de WMO min of meer vast zit als je hulpmiddelen nodig hebt. Medipoint, maar ook andere van dit soort grote leveranciers, blinken erin uit om mensen die afhankelijk zijn van hulpmiddelen in de kou te laten staan. Yep, falen in precies die taak waarvoor ze bestaan. Zo had Medipoint me al eens gerust twee weken met een gebroken rolstoelwiel willen laten wachten.
En ik begrijp dat een klein steuntje op een voetplaat van een elektrische rolstoel niet dezelfde prioriteit heeft als een gebroken rolstoelwiel, maar als je de eenvoud van het benodigde steuntje doorkrijgt en dat afzet tegen de tijd waarover Medipioint erover doet dan is dat zo triest dat het lachwekkend wordt. En je hebt het goed gelezen: ‘doet’, dus tegenwoordige tijd. Nu, bijna februari 2026, heeft de hulpmiddelenleverancier het nog altijd niet voor elkaar. Ik zal helemaal onderaan de blog nog een tijdlijn geven met hoe hilarisch frustrerend het traject met Medipoint voor het voetsteuntje verliep.
Het idee voor het voetsteuntje
Ik ga alleen liever eerst verder in op de positieve wending in dit verhaal, dankzij een kind van 13 jaar! Want na negen maanden verloor ik het geduld in Medipoint (weer). Bovendien wilde ik na al die tijd gewoon veilig en comfortabel van mijn elektrische rolstoel gebruik maken. Zoals ik al zei is dat acceptatieproces toch al wat lastig, maar als je dan ook nog eens niet goed en veilig erin kan zitten, dan maakt dat het accepteren niet makkelijker.
Ik wist dat een zoon van een goede vriend van mij als hobby 3D-printen heeft. Die dertienjarige jongen is nogal handig met techniek, dus ik vroeg Nathan (zo heet hij) of hij het leuk vond om eens te kijken of hij iets kon ontwerpen en printen voor me. Dat zag Nathan wel zitten waarop hij al vlug aan de slag ging met het idee. Zo gaf ik hem de maten op van het benodigde steuntje en legde uit dat daar twee gaatjes in moesten voor twee boutjes met bovenaan die gaatjes een verzonken zeskantige uitsparing om die boutjes te kunnen fixeren. Voor het gemak leverde ik die twee boutjes alvast los aan, zodat hij meteen kon meten en passen.
Voetsteuntje ontwerpen voor 3D-printer
Nathan wist aan de hand van de opgegeven maten (L xB x H = 8 cm x 2 cm x 3 cm) met de twee boutjes (M6 x 40mm) een digitaal ontwerp te maken voor zijn 3D-printer. Ik mocht zelfs nog een kleurtje kiezen. Omdat mijn elektrische rolstoel vrijwel helemaal zwart is, leek me dat ook het mooiste voor het steuntje. Samen met zijn vader bracht hij een week later het steuntje bij me thuis. Tegen het lostrillen heb ik de twee boutjes met borgmoertjes vastgezet. Dat werkt perfect! En zo heeft een 13-jarige jongen dus in één week een oplossing gemaakt en geleverd waar Medipoint inmiddels dus al ruim 9 maanden mee bezig is en nu bovendien ook nog eens helemaal opnieuw gaat beginnen! Inderdaad ‘opnieuw’, want 25 februari komt er een adviseur langs die nog een keer alle maten gaat opmeten.
Voetsteuntje gemaakt door 13-jarige jongen werkt prima
Het 3D-geprinte steuntje van Nathan is hoog genoeg om mijn voet tegen te houden en lang genoeg om geen drukplekken te veroorzaken. Bovendien is het steuntje stevig genoeg om mijn naar binnen draaiende voet tegen te houden. Meer kracht dan dat komt er bovendien niet te staan op het steuntje, omdat mijn voet inmiddels helemaal verlamd is. Het steuntje past op elektrische rolstoelen van Quickie met een centraal geplaatste kolom voor de beensteunen en twee enkele voetplaten. Zie hieronder de foto ervan.
Dat laatste zet ik er bewust even bij, omdat Nathan het steuntje ook wel zou willen maken voor andere rolstoelgebruikers. Voor het simpelweg tegenhouden van een slappe of verlamde voet is dat prima. Of het steuntje voor een voet met een hoge spierspanning of spasticiteit geschikt is, durf ik niet te zeggen. Nathan vraagt voor het maken van het steuntje tien euro, zodat hij kan blijven investeren in zijn 3D-hobby. Ben je geïnteresseerd? Stuur mij dan even een berichtje via de contactgegevens.
(De twee boutjes in de maat M6 x 40mm en bijbehorende ringetjes en moertjes dien je zelf even aan te schaffen bij de bouwmarkt.)
Tijdlijn van Medipoint
En dan nu ter lering ende vermaak… eh… frustratie, de tijdlijn van Medipoints pogingen om een simpel voetsteuntje te maken en te leveren:
– Mei 2025:
De elektrische rolstoel werd geleverd. Ik ontdekte al snel dat mijn voet iets van een steuntje nodig had om niet te ver naar binnen te draaien.
– Juni 2025:
Ik gaf per e-mail bij de adviseur aan wat er precies gebeurt met mijn voet en dat ik de steun overduidelijk vooraan aan de binnenzijde van mijn voet nodig had en voegde foto’s bij als voorbeeld van mijn voetstand. Ik vroeg om een eenvoudig steuntje, maar gaf aan dat ik in de catalogus van standaard producten voor mijn rolstoel niets had gezien dat ook maar zou kunnen werken.
– Juli 2025:
Na wat heen en weer gemail verduidelijkte ik dat het enige dat ik had gezien in de catalogus een voetschelp was die aan de achterzijde steun biedt en dus niet geschikt is.
Ik kreeg een e-mail terug met een suggestie uit de catalogus met standaard producten voor mijn rolstoel met… [tromgeroffel] jawel die voetschelp die aan de achterkant steun gaf ipv aan de voorkant. Ik reageerde met wederom de uitleg waarom dat niet zou werken.
– Augustus 2025:
Eigenlijk vanaf het begin hadden we al bedacht dat een simpel randje met twee schroefjes voor in de voetplaat voldoende kon zijn. Na de voorgaande drie maanden, kwam Medipoint ook tot die conclusie. Nou zal je denken dat een blokje van 8 cm x 2 cm x 3 cm (lxbxh) met twee schroefjes voor de bevestiging in een sleuf niet de lastigste klus zou zijn. Maar Medipoint zou Medipoint niet zijn door hiervoor hun specialistische maatwerkafdeling in te moeten zetten. En die ‘specialistische maatwerkafdeling’ wilde per se een technische tekening. Yep, van een blokje met twee schroeven. Daar moest dus weer een afspraak bij mij thuis voor worden ingepland waar de adviseur dan alles ging opmeten.
Die vond plaats op 14 augustus, waarbij de adviseur iets van anderhalf uur lang schetsen maakte en maten opnam om dit later op kantoor uit te werken in een technische tekening. Let wel: we hebben het dus nog steeds over een simpel blokje met twee schroefjes.
– Oktober 2025:
Exact twee maanden deed Medipoint erover om dat steuntje te fabriceren. Dus ik was superblij dat ik na VIJF maanden eindelijk het steuntje op mijn elektrische rolstoel zou krijgen en ik beter en veiliger kon zitten. De aflevering van het steuntje duurde uiteindelijk nog geen minuut, want toen vertrok de monteur alweer. Voor de duidelijkheid: vertrokken mét het steuntje. Je raadt het namelijk al? Het voetsteuntje paste niet. Vraag me niet hoe, maar Medipoint had het gepresteerd om de twee schroefjes te ver uit elkaar te monteren. Wat het des te triester maakt is dat de twee schroefjes in een sleuf van 6,5 centimeter moesten passen. Er was dus een riante speling voor een bruikbare afstand tussen de schroefjes.
– November 2025:
Medipoint liet na het debacle met het verkeerde voetsteuntje niets meer van zich horen, dus ik belde ze zelf maar op wanneer ik dan het nieuwe steuntje kon verwachten.
De telefoniste (T) reageerde verbaasd: “Nou meneer, dat dossier is afgesloten toen u het voetsteuntje in ontvangst nam.”
Ik: “Dat steuntje paste niet en is door de monteur weer meegenomen. Er zou een nieuwe geleverd worden die wel past, maar we zijn inmiddels alweer twee maanden verder.”
T: “Oh, dan zal ik dat weer in gang zetten.”
Ik: “Maar wanneer kan ik dat dan verwachten, want we zijn hier al sinds mei mee bezig. Dat is toch te triest voor woorden?”
T: “Ja, dat begrijp ik. Ik zal er wat vaart achter zetten.”
– Januari 2026:
Die ‘vaart erachter’ betekende dus wederom twee maanden wachten, maar Medipoint was me deze keer voor met een telefoontje.
T: “Ik belde om een afspraak te maken om een voetsteuntje voor uw elektrische rolstoel op te laten meten.”
Ik (bijna uit mijn (rol)stoel vallend van getergde verbazing): “Opmeten? Er zijn complete technische tekeningen gemaakt voor het steuntje. Er hoeven alleen twee schroefjes dichter bij elkaar gezet te worden?”
T: “Oh dat weet ik niet. Wel hebben we te kampen met veel zieken, dus het wordt wel februari voor er iemand langs kan komen.”
Ik: “Februari pas? Maar we zitten nog maar in de eerste week van januari.”
T: “Helaas meneer, het kan niet vlugger. Schikt het u op 25 februari?”
Ik kon mijn lachen en frustratie niet meer verbergen over dat dat nog eens zeven weken zou duren. Ik noteerde de afspraak in de agenda, maar kwam toen dus ook met het idee om die zoon van mijn vriend maar te vragen of hij iets kon maken. Want ik denk dat tegen de tijd dat Medipoint na de maatopname op 25 februari het steuntje af heeft, dat mijn elektrische rolstoel al is afgeschreven.
